Nişanyanlar ve Düşündürdükleri

Geçen haftanın en dumur olaylarından biriydi;
Sevan Nişanyan’ın eşi Müjde’nin üzerine kendi dışkısı ile dolu
kavanozu boşaltması. Esasen olayın meydana gelişi mayıs
ayında fakat medyaya intikal edişi yeni. Benim gibi görmeyi
bırak, okuduklarından bile midesi ağzına gelen biri için bu
yazıyı yazmak zor olacak ama niyet ettim bir kere.

Nişanyan’ın davranışında hiç affedilip, hoş görülecek bir
durum yok tabi ki. Yine de merak ediyorum: Müjde Hanım
bu harekete maruz kalmak için ne yaptı ? Şirince’deki kadınlara
gösterdiği davranış biçimine tepki olarak yapıldığı iddia edilmekle
beraber konunun bu kadar basit olacağına inanası gelmiyor
insanın. Eğer Sevan Bey psikopatın teki değilse ( bugüne kadar
duyulmamış ) adama planlı programlı olarak, kavanozu alıp
tuvalete gidip içini özenle doldurmasına sebep olan şey ilginç olmalı!
Veya sorun kadında değil, tamamen adamın kendi karakterindeki
pislikte ve kötülük anlayışında...Bilemiyorsun ki...
Olayın bu yönü bizleri ilgilendirmez fakat psikolojik açıdan
bakarsak bir adam eşine bunu yapıyorsa ona olan sevgisi, saygısı,
hiçbir iyi duygusu kalmamış demektir diye düşünüyorum.
Olayın iğrençliği ayrı bir boyut, basına intikal edip küçük düşmeleri
ayrı bir boyut...

Beni ilgilendiren kısmı ise dün Ahmet Hakan’ın yazısını okuyunca
kadar aklıma gelmemişti. İnternetten sipariş vermek için bir süredir
almak istediğim kitapları bekletiyordum. Bunların içinde
Nişanyan’ların Küçük Oteller kitabının son baskısı da vardı.
Hakan’ın “Yanıma almadan Ege'ye açılamadığım o şahane
"Küçük Oteller Kitabı"na, "bir kavanoz dışkı"nın iğrenç
çağrışımlarından kurtulup nasıl göz atacağım?” satırlarını
okumak üzerimde benzer bir etki yarattı. Şimdi ben o kitabı alınca,
aklıma bu olay gelmeden okuyabilir miyim acaba ? ( Önyargılı veya
yaptıkları bir tek şeye bakarak insanları yargılayan biri de değilim
üstelik ) Ya da böyle bir davranışta bulunan adamın kitabını almak
doğru mu? Kafam karıştı yahu!